استراتیژی جدید آمریکا برای افغانستان؛بیم ها و امیدها

استراتیژی جدید آمریکا برای افغانستان؛بیم ها و امیدها

استراتیژی جدید آمریکا برای افغانستان؛بیم ها و امیدها

بعد از رویداد یازده سپتامبر 2001 ایالات متحده آمریکا برای ازبین بردن لانه های تروریزم به افغانستان حمله نظامی نمود و بعد از سقوط طالبان،بیشتر از یکصد هزار نیروی آمریکایی و سایر کشورهای عضو ناتو در افغانستان حضور داشتند و در این میان چندین بار کشورهای عضو ناتو تلاش کردند تا نظامیان خویش را از افغانستان بیرون نمایند.شدت جنگ ها و خشونت در سال های 2009 جامعه بین المللی در راس آمریکا را واداشت تا استراتیژی نظامی اش در افغانستان را بازنگری نماید.
رئیس جمهور اوباما استراتیژی جدید خویش در مورد افغانستان را در سال 2009 اعلان نمود که اعزام 30000 سرباز اضافی به میدان های جنگ افغانستان در صدر این استراتیژی قرار داشت،این استراتیژی در شرایطی شکل گرفت و نیروهای تازه دم به افغانستان آمدند که یک راهکار اساسی برای صلح با مخالفین و ازبین بردن منابع اصلی تروریزم که در آن سوی مرز پاکستان بود وجود نداشت و امریکایی ها خواستار پایان دادن به جنگ در افغانستان با ابزارهای نظامی بدون رسیده گی به عوامل و زمینه های اصلی بحران افغانستان بودند که در نهایت استراتیژی افزایش سربازان به تشدید خشونت ها وتلفات بیشتر نظامیان خارجی و افراد ملکی انجامید و تاثیری قابل توجهی بر کاهش خشونت ها و ناامنی نداشت.
پروسه انتقال مسولیت های امنیتی به جانب افغانستان برنامه ای دیگری بود که در کنفرانس لزبن در پرتگال روی آن توافق شد و بصورت مرحله وار با همکاری ناتو به اجرا در آمد و نظامیان بین المللی از افغانستان خارج گردیده و نقش آنها از نقش جنگی به آموزشی تغیر نمود و طی سال های اخیر در پی انتقال مسولیت های امنیتی،وضعیت امنیتی کشور رو به وخامت گرائید و مناطق که در گذشته امن بودند ناامن شدند و شورشیان در آن مناطق حضور فعال یافتند و تاجائیکه دوبار کندز به دست طالبان سقوط کرد و ولایات مانند هلمند و فراه در آستانه سقوط قرار گرفتند.
حال با توجه به نگرانی های امنیتی و شدت جنگ ها،اداره جدید آمریکا یکبار دیگر خواستار معرفی استراتیژی جدید برای افغانستان میباشد که اعزام سربازان جدید برای آموزش،تسلیح و تجهیز نظامیان افغان بخش از این استراتیژی است.
بنابراین با توجه به تجارب تاریخی و ضعف های استراتیژی های امریکا برای افغانستان که در آن اتکای بیش از حد به راهکار نظامی بود،باید راهکار سیاسی و نظامی برای پایان جنگ و خشونت ها به کار برده شود.فشار بر پاکستان و هدف قرار دان تروریستان در آن سوی مرز،قطع کمک های نقدی و همکاری های نظامی با پاکستان وحمایت از روند مصالحه با مخالفین در صدر اولویت های این استراتیژی قرار گیرد،در غیر آن این استراتیژی مانند سایر استراتیژی ها،ره به جای نبرده،بحران افغانستان را پایانی نخواهد بود.

موضوعات مرتبط

میهن دوستی و همدیگر پذیری؛ بزرگترین عامل تقویت نیروهای امنیتی و دفاعی کشور
Posted by iam | May 8, 2018
میهن دوستی و همدیگر پذیری؛ بزرگترین عامل تقویت نیروهای امنیتی و دفاعی کشور
مسله میهن دوستی و دفاع از حاکمیت ملی،نوامیس ملی،تمامیت ارضی و منافع ملی کشور که کلیت های ارزشی یک جامعه محسوب میگردد،در سرلوحه یی اهداف و مبارزات نیروهای امینتی هر...
آرمان های شوم دشمنان برای شعله ور سازی جنگ های فرقه یی به خاک یکسان میگردد
Posted by iam | May 8, 2018
آرمان های شوم دشمنان برای شعله ور سازی جنگ های فرقه یی به خاک یکسان میگردد
آرمان های شوم دشمنان برای شعله ور سازی جنگ های فرقه یی به خاک یکسان میگردد دشمنان مردم افغانستان با انجام حملات تروریستی در مساجد و اماکن مقدس در روزهای...
Posted by iam | May 8, 2018
«من افغانستانم» در صدد ترویج مثبت‌اندیشی و ارزش‌گرایی است
جنگ‌ها و منازعات بیشتر از سه دهه در کشور، ناملایمات و ناهنجاری‌های زیادی را به بار آورده است که زنده‌گی سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مردم را به شدت تحت...